Αγαπημένη μου Μέλισσα
Είμαι ο Μακρυγιάννης Στυλιανός που σου πετούσα πέτρες πριν 30 χρόνια και με τσίμπησες . Το τσίμπημα σου όπως θα διαπιστώσεις έλαβε τόπο αφού από τότε τα μόνα όντα που ενοχλώ είναι τα κουνούπια και οι κατσαρίδες . Το γράμμα όμως δεν στο γράφω για να σου πω αυτό που ήδη γνωρίζεις . Όπως έχεις καταλάβει ο άνθρωπος διεκδικεί να επιβληθεί στην φύση με ανέντιμους όρους , αυτό μας καθιστά και τους δυο είδος προς εξαφάνιση . Τα ίδια φάρμακα που σας ταΐζουν , τα ίδια ταΐζουν και εμάς , το όνομα αλλάζει . Γι’αυτό τον λόγο ανάτρεξα στο τσίμπημα σου και στις αξίες που εκπροσωπείς . Επιδιώκω να κεντρίσω το ενδιαφέρον σου και να συνεργαστείς μαζί μας ώστε να αντιμετωπίσουμε την κρίση τους . Όλα ξεκίνησαν το 2011 όταν άρχισα αναγκαστικά να ανατρέχω στις αξίες μου προσπαθώντας να ζήσω τα όνειρα που είχα παραμελήσει στο κυνήγι της επιτυχίας . Τότε μια σφήγκα έκατσε στο χέρι μου και θυμήθηκα το τσίμπημα σου και τις ανέμελες στιγμές των διακοπών , τότε θυμήθηκα το πάθος μου για τα μολύβια και τα πρώτα μου βήματα στην δημιουργία , τότε ξεκίνησα τις προσπάθειες μου να δημιουργήσω ένα μοναδικό έργο τέχνης και μόλις το κατάφερα ανακάλυψα ότι τα μολύβια μου ήταν ίδια με τις κυψέλες σου . Το 2012 κατάφ…